Ünal Ersözlü ve ’’Böğürtlen Öpücüğü’’

“Kalbi güzel kaç insan tanıyorsun?” diye sorsalar, her halde bir elin parmaklarını
geçmez derim. Onlardan biri de Ünal abidir. O günden bugüne her gün olmasa da
görüşür, zaman zaman mesajlaşırız. Böyle kalbi güzel bir insanla yıllar önce tanışmış
olmak ve dostluğumuzu bugüne taşıyabilmek benim için büyük bir şans.
Ünal abi; gazeteci, yazar, şair… Ama en çok da mütevazı ve alçakgönüllü kişiliğiyle
tanınır.
Geçtiğimiz hafta sonu, son kitabı "Böğürtlen Öpücüğü" için Yakın Kitabevi’nde
düzenlenen imza günündeydim. Diğer dostları gibi ben de orada yerimi aldım. Tek bir
şiirden oluşan bir kitap… İlk duyduğumda “Nasıl yazılmış olabilir?” diye düşündüm.
Çünkü tek şiirden oluşan bir kitabı kaleme almak kolay değildir.
Kitap 183 sayfa, 77 bölüm ve yüzlerce dörtlükten oluşuyor. Üstelik içinde fotoğraflar
da var; Ergun Hıçyılmaz’ın arşivinden kareler… Şiir kitaplarında fotoğraf görmeye alışık
değiliz. Bu yönüyle de okura farklı bir deneyim sunuyor.
Kitabı okurken aşkı, sevgiyi, özlemi ve ilahi aşkı her zerresine kadar hissediyorsunuz.
En azından ben öyle hissettim. Satırlar arasında yalnızca duygular değil, coğrafyalar
da dolaşıyor; adeta dünyayı küçük bir turla geziyorsunuz.
Kitabın girişinde Romalı şair Vergilius’un Bucolica adlı eserinden şu söz yer alıyor:
“Omnia vincit amor: et nos cedamus amori.”
(Aşk her şeyi yener; biz de aşka teslim olalım.)
Böylesine cesur bir şiir kitabını herkes yazamaz. Çünkü yüzlerce dörtlükten oluşan tek
bir şiirde tekrar etmeden ilerlemek ciddi bir ustalık ister. Ünal abi aşkı, sevgiyi ve
özlemi öylesine duru ve güçlü anlatmış ki, bana göre on ikinci kitabı adeta bir efsane
olmuş.
Uzun alıntılar yapmak istemem; ancak kitaptan küçük bir dörtlüğü paylaşmadan da
geçemeyeceğim:
“Senden uzak kalınca kışlar uçuyor kalbime Hera,
Güney Afrika gibi ıssız bir New York akşamında.
Ben İzmir’in evladı,
Şehrimden çok özlüyorum seni…”
Kalemin daim olsun Ünal abi.
Sağlıcakla kalın.